Je Wildste Westen Deathride Kortrijk

Je Wildste Westen

Je Wildste Dag - Verslagje van de familie Coghe

Je Wildste dag - verslag Familie Coghe

We begonnen onze wildste dag in Kortrijk in Blueberry Hill. Daar werden we meteen vriendelijk onthaald en aangezien we nog redelijk vroeg waren, mochten we kiezen wat we eerst wilden doen. Het zonnetje zat uit dus besloten we om het erop te wagen en te beginnen met een kort commandoparcours. Het spannende was wel dat dit hele parcours over een vijver was gespannen, dus moest je wel wat oppassen om niet al bij de eerste activiteit gigantisch nat te worden. Iedereen slaagde er echter in om droog – met uitzondering van een natte voet – terug te geraken.

De volgende activiteit was boogschieten. Niemand van ons team had al veel ervaring met boogschieten, dus het was wel een leuke initiatie. Aangezien er nu al wat meer volk opgedaagd was, gingen we eerst naar boven om het speleoparcours uit te testen. Daar stond niet echt iemand om te begeleiden, maar Felix besloot om als eerste te gaan. Hij raadde meteen papa af om mee te gaan want alles nogal smal was. Later was dit een zeer wijselijk advies gebleken. Met z’n vieren dus zochten we ons een weg door het duister. Het speleoparcours was erg donker en op sommige plaatsen zodanig dun dat Matthias op een bepaald moment echt vast zaten, gelukkig geraakte hij uiteindelijk toch los, maar ik zou het wel afraden aan mensen met claustrofobie om dit parcours af te leggen. Daarnaast was het ook erg stoffig, wat niet ideaal is als je allergisch bent. Al bij al zit het parcours goed in mekaar, het is niet te gemakkelijk waardoor je wel je best moet doen om uiteindelijk door alles te kunnen geraken.

Nadat we alle vier veilig uit het parcours zijn geraakt – met hier en daar een blauwe plek – gingen we verder naar de klimmuur. Er waren twee begeleiders bezig met mensen naar boven te helpen. Mijn broer (Felix) heeft een klimbrevet, maar mijn andere teamleden en ik zelf zijn zeker geen fervente klimmers. Het wachten duurde niet te lang, al mocht er eventueel nog een derde begeleider inspringen om mensen te helpen voorbereiden/helpen klimmen. Je kon zelf kiezen hoe je naar boven ging of hoe hoog, dus dat was zeker in orde. 

Na de klimmuur vertrokken we naar de volgende locatie: Transfo. Eerst waagden we ons aan een touwparcours dat redelijk hoog was. Er was er eentje voor volwassenen en eentje voor kinderen, zodat iedereen deze activiteit kon doen. Het touwparcours werd goed uitgelegd samen met de nodige veiligheidsvoorschriften door vriendelijke instructeurs. Het parcours eindigde met een death ride. Erna besloten we om een kijkje te gaan nemen bij het lasertagterrein, maar daar stonden heel wat mensen aan te schuiven. Dus besloten we om eerst bumperball te spelen. In bumperball wordt iedereen letterlijk een bal. Hierdoor is het erg moeilijk om bewegingen te coördineren en heel gemakkelijk om anderen opzij te doen stuiteren. De instructeur liet ons verschillende spelletjes spelen en was erg enthousiast. Niet velen van ons hadden dit al ooit gedaan, dus was het zeker een leuke activiteit.

Erna besloten we om toch aan te schuiven bij lasertag want dat wilden we allemaal wel graag doen. Na 20 minuutjes was het onze beurt. Het terrein was een oude elektriciteitscentrale, dat maakte alles des te specialer. De lasergeweren schoten erg accuraat en het was echt een leuk spel! 

Je Wildste Dag - Verslagje familie Coghe

Intussen was het al bijna 15h en besloten om een korte middagpauze in te lassen. Na onze korte maar verkwikkende maaltijd gingen we verder naar Avanco Adventure. We werden er onthaald met een smoothie van Ovaertine en een welkomstwoordje van één van de begeleidsters. Ze vroeg ons om even te wachten terwijl de andere groepen klaar waren. Gelukkig scheen de zon en konden we ons even amuseren met de circusvoorwerpen, maar het wachten duurde redelijk lang en er was nogal chaos onder de begeleiders. Uiteindelijk konden we aansluiten bij een groep om mee te doen aan paintball. Er deden heel wat kinderen mee, dus schoten we met veer-geweren in plaats van met luchtdrukgeweren. Je schoot dus veel minder accuraat, maar het deed ook wel geen pijn. Het terrein was leuk, maar redelijk klein. Met een veer-geweer is dit niet zo erg aangezien je de kogel niet ver kan schieten, maar met een luchtdrukgeweer zou dit waarschijnlijk minder plezant zijn.

Na de activiteit gingen we weer naar de tent om te wachten op een begeleider voor de volgende activiteit. Blijkbaar waren we al bij de laatsten en hadden we niet meer veel keuze, we besloten om nog snel te gaan pijlspuwen. Niemand van ons had dit al ooit gedaan. We moesten ons opstellen in vier rijen en zo om de beurt proberen een pijltje door een koker in de roos te spuwen. Erna speelden we een spelletje vier op een rij. Behalve dat het nieuw was, was er verder niet veel van aan. Vervolgens mochten we ook met karabijnen schieten. We schoten naar een soort gong, waardoor het wel duidelijk was als je raak had gemikt.

Na het schieten besloten we naar huis te gaan omdat het intussen al na 17h was. We konden dus helaas niet meer naar de Gavers gaan, maar omdat we zo van deze dag hebben genoten, hebben we besloten om volgend jaar weer mee te doen!


Heel erg bedankt van Sara, Matthias, Felix, Jurre en Stefan
Met dank aan de familie Coghe voor de foto's!